Przepisy przeciwpożarowe a podłogi podniesione
Podłoga podniesiona tworzy przestrzeń techniczną, w której mogą być prowadzone instalacje elektryczne, teletechniczne, przewody zasilające czy elementy wentylacji. Z punktu widzenia ochrony przeciwpożarowej nie jest więc wyłącznie elementem wykończenia wnętrza. Jej konstrukcja, płyty, przegrody oraz sposób prowadzenia instalacji powinny ograniczać możliwość rozprzestrzeniania się ognia i dymu.
Jakie wymagania przeciwpożarowe musi spełniać podłoga podniesiona?
Najważniejsze wymagania określa § 259 Warunków Technicznych.[1] W przypadku podłogi podniesionej o więcej niż 0,2 m ponad poziom stropu lub innego podłoża konstrukcja nośna powinna być niepalna. Płyty od strony przestrzeni podpodłogowej muszą być co najmniej niezapalne oraz osiągać klasę odporności ogniowej minimum REI 30.[2]
Wyższe wymagania dotyczą budynków wysokościowych, stref pożarowych ZL II oraz stref, w których gęstość obciążenia ogniowego przekracza 4000 MJ/m². W takich przypadkach płyty powinny posiadać odporność ogniową co najmniej REI 60.[3]
Dlatego przy wyborze systemu podłogi technicznej nie należy analizować wyłącznie nośności czy rodzaju wykończenia. Równie istotna jest dokumentacja potwierdzająca parametry pożarowe zastosowanego rozwiązania.
Przestrzeń pod podłogą musi być odpowiednio podzielona
Duża, nieprzedzielona przestrzeń podpodłogowa mogłaby ułatwiać przemieszczanie się dymu oraz ognia pomiędzy częściami budynku. Przepisy wymagają więc podziału jej na sektory o powierzchni nie większej niż 1000 m².[4]
Przegrody powinny osiągać klasę odporności ogniowej minimum EI 30. W budynkach wysokościowych oraz strefach o gęstości obciążenia ogniowego przekraczającej 4000 MJ/m² wymagana jest klasa co najmniej EI 60.[5]
W praktyce trzeba również zwrócić uwagę na miejsca, w których przez takie przegrody przechodzą przewody, kable lub inne instalacje. Nieprawidłowo wykonany przepust może osłabić zabezpieczenie całego wydzielenia.
Instalacje elektryczne pod podłogą podniesioną
Szczególne zasady dotyczą przestrzeni podpodłogowych wykorzystywanych do wentylacji lub ogrzewania pomieszczeń. Jeżeli prowadzone są w nich przewody, kable elektryczne albo inne instalacje wykonane z materiałów palnych, powinny posiadać osłonę lub obudowę o klasie odporności ogniowej co najmniej EI 30.[6]
W budynkach wysokościowych oraz obiektach ze strefą pożarową o gęstości obciążenia ogniowego powyżej 4000 MJ/m² wymaganie wzrasta do EI 60.[7] Ma to ograniczyć ryzyko szybkiego rozwoju pożaru w przestrzeni, w której ruch powietrza może sprzyjać rozprzestrzenianiu się płomieni i dymu.
Podłoga podniesiona na drodze ewakuacyjnej
Jeszcze inne ograniczenia obowiązują na drogach ewakuacyjnych. W podłodze podniesionej znajdującej się w takim miejscu nie można wykonywać otworów przeznaczonych do wentylacji lub ogrzewania.[8]
Na drogach komunikacji ogólnej służących ewakuacji zabronione jest również stosowanie łatwo zapalnych materiałów i wyrobów budowlanych.[9] Co istotne, przepisy zabraniają stosowania łatwo zapalnych wykładzin również w pomieszczeniach wyposażonych w podłogi podniesione.[10]
REI 30 i REI 60 – co oznaczają?
W oznaczeniach odporności ogniowej litera R odnosi się do nośności ogniowej, E do szczelności, natomiast I do izolacyjności ogniowej. W uproszczeniu REI 30 oznacza zachowanie określonych właściwości podczas badania przez 30 minut, a REI 60 – przez 60 minut.[11]
Nie oznacza to jednak, że wystarczy połączyć kilka materiałów posiadających odpowiednie parametry. W projekcie należy uwzględniać klasyfikację konkretnego systemu i sposób jego wykonania zgodny z dokumentacją producenta.
Jak bezpiecznie zaprojektować podłogę techniczną?
Przy projektowaniu podłogi podniesionej trzeba uwzględnić jej wysokość, kategorię obiektu, przeznaczenie strefy pożarowej, gęstość obciążenia ogniowego oraz sposób wykorzystania przestrzeni podpodłogowej. Już na tym etapie warto zaplanować przebieg kabli, przepustów i instalacji oraz miejsca późniejszego dostępu serwisowego.
W obiektach o podwyższonych wymaganiach przeciwpożarowych dobór systemu powinien być zgodny z projektem ochrony przeciwpożarowej i uzgodniony przez właściwych projektantów oraz, gdy jest to wymagane, rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Pozwala to połączyć funkcjonalność podłogi podniesionej z wymaganym poziomem bezpieczeństwa budynku.
[1] Warunki Techniczne, Dział VI, Rozdział 5, § 259
[2] Warunki Techniczne, Dział VI, Rozdział 5, § 259 ust. 1 pkt 1
[3] Warunki Techniczne, Dział VI, Rozdział 5, § 259 ust. 1 pkt 1
[4] Warunki Techniczne, Dział VI, Rozdział 5, § 259 ust. 1 pkt 2
[5] Warunki Techniczne, Dział VI, Rozdział 5, § 259 ust. 1 pkt 2
[6] Warunki Techniczne, Dział VI, Rozdział 5, § 259 ust. 2
[7] Warunki Techniczne, Dział VI, Rozdział 5, § 259 ust. 2
[8] Warunki Techniczne, Dział VI, Rozdział 5, § 259 ust. 3
[9] Warunki Techniczne, Dział VI, Rozdział 5, § 258 ust. 2
[10] Warunki Techniczne, Dział VI, Rozdział 5, § 260 ust. 2
[11] PN-EN 13501-2:2023-09